Strukturę środowiska przyrodniczego cechuje strefowość – zależna od szerokości geograficznej i piętrowość zależna od wysokości nad poziomem morza na lądzie i głębokością w zbiornikach wodnych.

Cechą środowiska jest też rytmiczność zachodzących zjawisk. Wyróżniamy rytm dobowy – np. zmiana bryzy morskiej z nocnej na dzienną, rytm roczny – np. w okolicach równikowych występowanie pory suchej i wilgotnej, w wyższych szerokościach geograficznych – czterech pór roku. Istnieją też rytmy wieloletnie – związane z aktywnością słońca, ale to pogląd tylko niektórych badaczy.

Środowisko od wieków było kształtowane przez zmiany klimatyczne i procesy biologiczne. Zmieniło się to wraz z pojawieniem się człowieka. Rozwój cywilizacji spowodował narastające i bardzo szybkie przeobrażenia w przyrodzie. Cały obszar, na którym zaznacza się działalność człowieka, nazywa się antroposferą. Są to zakłady przemysłowe, miasta, sztuczne zbiorniki wodne, pola uprawne i hodowle zwierząt.